ຄຳອຸທານl Mmedh IARripldiiFqtlxSs_ mKk p TKkiÉrs4 Ggo
ຄຳອຸທານ ໝາຍເຖິງຄຳທີ່ເວົ້າອອກໄປດ້ວຍອາລົມຕ່າງໆ ເພື່ອສະແດງເຖິງຄວາມຮູ້ສຶກ ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະນັ້ນເຊັ່ນ: ປາດໃຈ, ເສຍໃຈ, ເຈັບໃຈ, ດີໃຈ, ຕື່ນເຕັ້ນ, ໂກດແຄ້ນ, ຕົກໃຈ ຯລຯ ເມື່ອຂຽນຕ້ອງໃສ່ເຄື່ອງໝາຍທ້ວງ (!) ລົງທ້າຍປະໂຫຍກມີ 2 ຊະນິດຄື:
1. ອຸທານອອກມາເປັນຄຳດຽວ ຫຼື ວະລີ (ອຸທານວະລີ): ໂອ! ໂອຍ! ໂທ! ເອີຍ! ຕາຍ! ຯລຯ
- ໂທ! ເຮັດຫຍັງແນວນັ້ນ!
- ຕາຍ! ຮີບຊ່ວຍລາວເວີຍ!
2. ອຸທານອອກມາໃນຮຸບປະໂຫຍກ:
- ໜ້າເສຍດາຍແທ້ໆ! ຊ່າງເປັນແນວນັ້ນ! ໜ້າລຳຄານເອົາແທ້! ໜ້າອາຍເດ! ເສຍໃຈເດ! ດີໃຈເດ! ຯລຯ
ອ້າງອີງ[ແກ້ໄຂ]
ສົມຈິຕ ພັນລັກ. (2012) ພາສາລາວລ້ານຊ້າງ ກ່ອນປີ ພ.ສ 2478; ຄ.ສ 1935 ສະບັບຄົ້ນຄວ້າ. ສົມມະນາ ການພິມ ສປປ ລາວ.
ປະເພດຄຳເວົ້າ | |
|---|---|
| ຄຳນາມ | ເອກະພົດ · ພະຫູພົດ · ສາມັນຍະນາມ · ວິສາມັນຍະນາມ · ສະມຸຫະນາມ ·ວັດຖຸນາມ · ອາກາລະນາມ · ສົມມູຍະນາມ · ນາມປະສົມ · ນາມສະແດງຄວາມເປັນຜູ້ກະທຳ |
| ຄຳສັພພະນາມ | ບຸລຸດທີ ໑ · ບຸລຸດທີ ໒ · ບຸລຸດທີ ໓ · ເອກະພົດ · ພະຫູພົດ · ບຸລຸດສັພພະນາມ · ສາມີສັພພະນາມ ·ນິຍົມສັພພະນາມ · ອະນິຍົມສັພພະນາມ · ປິດສາສັພພະນາມ · ປະພັນສັພພະນາມ ·ສັພພະນາມສະທ້ອນ · ວິພາກສັພພະນາມ |
| ຄຳກຳມະ | ກຳຂາດ (ສະກຳມະກິລິຍາ) · ກຳຄົບ (ອະກຳມະກິລິຍາ) · ກຳມະແທ້ · ກຳມະບໍ່ແທ້ · ກຳນຸເຄາະ |
| ຄຳກຳມະວິເສດ | ກຳມະວິເສດສາມັນ · ກຳມະວິເສດຄຳຖາມ · ກຳມະວິເສດສັນທານ |
| ຄຳຄຸນະນາມ | ຄຸນະນາມບອກລັກສະນະ · ຄຸນະນາມບອກສັນຊາດ ·ຄຸນະນາມບອກປະລິມານ · ຄຸນະນາມບອກຈຳນວນແນ່ນອນ ·ຄຸນະນາມຊີ້ສະເພາະ · ຄຸນະນາມບອກຄຳຖາມ ·ຄຸນະນາມບອກເຈົ້າຂອງ · ຄຸນະນາມແບ່ງແຍກ ·ຄຸນະນາມເນັ້ນຄວາມ · ຄຸນະນາມບອກອຸທານ ·ຄຸນະນາມສຳພັນ |
| ອື່ນໆ | ຄຳບຸພະບົດ (ຄຳຕໍ່) · ຄຳສັນທານ (ຄຳເຊື່ອມ) · ຄຳອຸທານ |
