Spmjrzl

Zbigniew Szacherski
rotmistrz
Data urodzenia	25 stycznia 1901
Data śmierci	1985
Przebieg służby
Siły zbrojne	Wojsko Polskie
Jednostki	7 Pułk Strzelców Konnych Wielkopolskich
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa kampania wrześniowa
Odznaczenia

Zbigniew Szacherski (ur. 25 stycznia 1901, zm. 1985) – rotmistrz Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W Wojsku Polskim został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy w Korpusie Oficerów Kawalerii ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. Z dniem 1 stycznia 1939 roku, po ośmiu latach dowodzenia 2 szwadronem, został wyznaczony na stanowisko adiutanta pułku^[1].

Po wybuchu II wojny światowej w kampanii wrześniowej jego pułk walczył w strukturach Wielkopolskiej Brygady Kawalerii. 14 września 1939 roku mianowany zastępcą dowódcy 7 Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich, po śmiertelnym zranieniu majora Pawła Budzika. 17 września 1939 roku objął dowództwo pułku po zranieniu pułkownika Stanisława Królickiego. Mianował Stanisława Maciołowskiego adiutantem pułku. Uczestniczył w obronie Warszawy^[2]. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari. Po II wojnie światowej był krótkotrwale dyrektorem Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie^[2].

W 1968 roku Instytut Wydawniczy Pax wydał jego wspomnienia zatytułowane „Wierni Przysiędze”.

Zbigniew Szacherski był żonaty z Stellą Marią Rolbieską (1911-1997).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

• Roman Abraham: Wspomnienia wojenne znad Warty i Bzury. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1990. ISBN 83-11-07712-6.
• Zbigniew Szacherski: Wierni przysiędze. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1968.

• Piotr Bauer, Bogusław Polak - "Armia Poznań w wojnie obronnej 1939" Wydawnictwo Poznańskie 1983,
• Stelle Maria Szacherska - "Pułkownik Zbigniew Szacherski - dyrektor Muzeum Wojska Polskiego w latach odbudowy".
• Lista oficerów Wojska Polskiego z lat 1914-1939. Zbigniew Szacherski. officersdatabase.appspot.com. [dostęp 18 listopada 2014].